وقتی برای گفتن هزاران حرف داری , وقتی تنها با گفتن می توانی آرامش از دست رفته ات را به دست بیاوری تا بتوانی دوباره پنجه در پنجه ی این زندگی بیندازی , شعر بیانگر احساسات من در این گفتن است که من جز شعر گفتن نمی دانم ..که حتی وقتی سکوت می کنم با شعر سکوت می کنم و این سکوت من فریاد ناگفته های من است
اکنون شعرها و دیگر نوشته های من که اگر فریاد من بوده اند اما از سکوت من الهام گرفته اند با کسانی که نه تنها درد مشترک داریم بلکه باید راه مشترک داشته باشیم تا دست در دست هم به سوی جهان مهربانان برویم .
۱۳۹۱ اسفند ۲۸, دوشنبه
سکوت این روزها
من سکوت را خوب می فهمم سکوت این روزها را سکوت این سال ها را سکوت این آدم ها را ...
اما , آن چنان , گوش خوابانده ام به این سکوت , تا فریادها را , از عمق حنجره های زخمی , گوش کنم تا جار زنم در هر کوی و برزن فریاد هایی را که هیچکس نمی شنود !
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر