وقتی برای گفتن هزاران حرف داری , وقتی تنها با گفتن می توانی آرامش از دست رفته ات را به دست بیاوری تا بتوانی دوباره پنجه در پنجه ی این زندگی بیندازی , شعر بیانگر احساسات من در این گفتن است که من جز شعر گفتن نمی دانم ..که حتی وقتی سکوت می کنم با شعر سکوت می کنم و این سکوت من فریاد ناگفته های من است
اکنون شعرها و دیگر نوشته های من که اگر فریاد من بوده اند اما از سکوت من الهام گرفته اند با کسانی که نه تنها درد مشترک داریم بلکه باید راه مشترک داشته باشیم تا دست در دست هم به سوی جهان مهربانان برویم .
۱۳۹۲ فروردین ۴, یکشنبه
نان غزل
نان غزل ببخش این سفره ی خالی را
برکت باش همه ی بود و نبود مرا
در کنار این سفره بنشین با من که همیشه انتظار را جار زده ام تا ترانه شدن را , در زیباترین شب شعر جهان , به آواز بنشینیم
زیبا می شوم وقتی که تو را در کنار خود احساس می کنم .
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر