وقتی برای گفتن هزاران حرف داری , وقتی تنها با گفتن می توانی آرامش از دست رفته ات را به دست بیاوری تا بتوانی دوباره پنجه در پنجه ی این زندگی بیندازی , شعر بیانگر احساسات من در این گفتن است که من جز شعر گفتن نمی دانم ..که حتی وقتی سکوت می کنم با شعر سکوت می کنم و این سکوت من فریاد ناگفته های من است
اکنون شعرها و دیگر نوشته های من که اگر فریاد من بوده اند اما از سکوت من الهام گرفته اند با کسانی که نه تنها درد مشترک داریم بلکه باید راه مشترک داشته باشیم تا دست در دست هم به سوی جهان مهربانان برویم .
۱۳۹۱ اسفند ۲۵, جمعه
قصه ی سنگ
سنگ , آن گنانه , سنگ شد که دست تو , آن را برداشت و بر شیشه زد و دلم , که ظریف ترین شیشه ی دنیا بود , شکست ...
پیش از آن , راستی , سنگ , تنها صبور بود صبور بود صبور بود سنگ صبور بود ...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر