وقتی برای گفتن هزاران حرف داری , وقتی تنها با گفتن می توانی آرامش از دست رفته ات را به دست بیاوری تا بتوانی دوباره پنجه در پنجه ی این زندگی بیندازی , شعر بیانگر احساسات من در این گفتن است که من جز شعر گفتن نمی دانم ..که حتی وقتی سکوت می کنم با شعر سکوت می کنم و این سکوت من فریاد ناگفته های من است
اکنون شعرها و دیگر نوشته های من که اگر فریاد من بوده اند اما از سکوت من الهام گرفته اند با کسانی که نه تنها درد مشترک داریم بلکه باید راه مشترک داشته باشیم تا دست در دست هم به سوی جهان مهربانان برویم .
۱۳۹۲ مهر ۱۹, جمعه
برهوت
درد را بکش ننویس …!!
و کشیده شدم تا نا کجا آبادی که نشانی از هیچ آبادی نداشت
برهوت… برهوت…
آیا جز سراب برای یک مسافر تشنه چیز دیگری بوده اید !؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر