وقتی برای گفتن هزاران حرف داری , وقتی تنها با گفتن می توانی آرامش از دست رفته ات را به دست بیاوری تا بتوانی دوباره پنجه در پنجه ی این زندگی بیندازی , شعر بیانگر احساسات من در این گفتن است که من جز شعر گفتن نمی دانم ..که حتی وقتی سکوت می کنم با شعر سکوت می کنم و این سکوت من فریاد ناگفته های من است اکنون شعرها و دیگر نوشته های من که اگر فریاد من بوده اند اما از سکوت من الهام گرفته اند با کسانی که نه تنها درد مشترک داریم بلکه باید راه مشترک داشته باشیم تا دست در دست هم به سوی جهان مهربانان برویم .
۱۳۹۳ آذر ۱۴, جمعه
۱۳۹۳ آذر ۱۰, دوشنبه
آری و نه
آن که گفت " آری " و آن که گفت " نه "
با یاد : " برتولت برشت "
آن کس که گفت :
" آری "
سیب را نچید
و سال های سال
در بهشت خوشبختی
دور از تمام خطرها
رورگار را به سر آورد
نه چیزی دید
نه چیزی شنید
و نه چیزی گفت
{ خود را به کوری و کری و لالی زده بود و به این که نمی فهمید و نمی دانست و نمی خواست بداند افتخار می کرد }
آن کس که گفت :
" نه "
سیب را چید
و به دریای طوفانی افتاد
در اضطراب گرداب ها
در دام امواج بی رحم
هر روز و هر لحظه خطر
و چه رنج ها برد
و چه دردها کشید
و چه زخم ها خورد
تا در آغوش دریا
قربانی شود
{ می دید و می شنید و می گفت و از آن چه می دید و از آن چه می شنید با گلویی زخمی فریاد می کشید }
و من
که با " نه " گفتن آبدیده شده بودم
و هرگز نیاموخته بودم
تا بگویم :
" آری "
انعکاس صدایم در جهان پیچید :
" نه " ...
" نه " ...
" نه " .....
و اکنون سال های سال است
که تاوان این " نه " گفتن را می پردازم .
اکبر درویش . 27 مهر ماه سال 1382
با یاد : " برتولت برشت "
آن کس که گفت :
" آری "
سیب را نچید
و سال های سال
در بهشت خوشبختی
دور از تمام خطرها
رورگار را به سر آورد
نه چیزی دید
نه چیزی شنید
و نه چیزی گفت
{ خود را به کوری و کری و لالی زده بود و به این که نمی فهمید و نمی دانست و نمی خواست بداند افتخار می کرد }
آن کس که گفت :
" نه "
سیب را چید
و به دریای طوفانی افتاد
در اضطراب گرداب ها
در دام امواج بی رحم
هر روز و هر لحظه خطر
و چه رنج ها برد
و چه دردها کشید
و چه زخم ها خورد
تا در آغوش دریا
قربانی شود
{ می دید و می شنید و می گفت و از آن چه می دید و از آن چه می شنید با گلویی زخمی فریاد می کشید }
و من
که با " نه " گفتن آبدیده شده بودم
و هرگز نیاموخته بودم
تا بگویم :
" آری "
انعکاس صدایم در جهان پیچید :
" نه " ...
" نه " ...
" نه " .....
و اکنون سال های سال است
که تاوان این " نه " گفتن را می پردازم .
اکبر درویش . 27 مهر ماه سال 1382
سمفونی عاشقانه
بگو :
" دوستت می دارم "
تمام عاشقانه های جهان را
به نام تو رقم خواهم زد
تو را به نام صدا می کنم
تا تمام مناره ها و محراب ها ,
اسم تو را اذان کنند
و نام تو را متبرک سازند
تا تو را در هر طلوع و غروب ,
آواز کنند
در شعرها
در سرودها
وقتی که همسرایان همه آواز می شوند
در محراب کلیساها
و نان و شراب را
از دست عیسا می گیرند
تا میان تمام مردم دنیا قسمت کنند
بگو :
" دوستت می دارم "
بهار را ,
در هر کوچه جار خواهم زد
تا خواب زمستانی گل ها پریشان شود
تا فصل ها
همه آوازه خوان گنجشک های عاشق شوند
قلب را ,
قبله ی تمامی مردم جهان خواهم ساخت
و هر روز بر نگاه تو نماز خواهم خواند
بگو :
" دوستت می دارم "
تمام کوچه پس کوچه های دنیا را
ستاره باران خواهم کرد
بر شهرها
رنگین کمانی خواهم پاشید
و بارانی خواهم بارید
تا کینه ها شسته شود
تا جز امید
هیچ بذر دیگری در دل خاک نروید
بگو :
" دوستت می دارم "
پرنده خواهم شد
پرواز خواهم کرد
آغوش خواهم شد
بوسه خواهم کاشت
نفرت را از دل آدمیان خواهم دزدید
و گل سرخی به دست شان خواهم داد
عشق خواهم بخشید
مهر خواهم ورزید
دست ها را برکت خواهم داد
بگو :
" دوستت می دارم "
سر بر شانه ات می گذارم
و دست هایت را زیارت می کنم
با تو ,
خوب می شوم
روزهایم رنگ شقایق می گیرد
و قلب من تطهیر می شود
عشق ,
پر می کند
خورجین قلب مرا
و دفتر من ,
دیوان زیباترین شعرهای عاشقانه ی جهان می شود
بگو :
" دوستت می دارم "
تا زیباترین معجزه ی جهان
شکل بگیرد .
اکبر درویش . آبان ماه سال 1393
اشتراک در:
پستها (Atom)






