درخت کدام کویرماین باران های بهاری ,مراخیس می کندبر من می بارداما ,باز هم ,هر چه می بارد ,
بر تن خشک من ,
جوانه ای نمی روید !؟
افسوس
افسوس
از این کویر نفرین شده
که انگار ,
از آب زقوم ,
سیراب شده
که انگار ,
ویروس طاعون ,
بر پای درختانش پاشیده اند
که انگار ,
باد مرگ ,
در فضای هستی اش پیچیده است
که انگار ,
خورشیدش فلج
ماه شب هایش کور
و ستارگانش ,
نفرین شده اند !!
اکبر درویش . اردی بهشت سال 1387
دوست من ,برای ساختن این دنیا ,آنگونه که من و تو دوست داریم دنیایی آزاددنیایی آباددنیایی در داد ,یک کار کوچک لازم است
و آن این که
تو ,
که با من ,
درد مشترک داری ,
دست هایت را ,
در دست من بگذاری
آری ,
اگر من و تو
هم دست باشیم
می توانیم دنیا را ,
آنگونه که دوست داریم ,
بسازیم
آیا ,
اکنون برای این کار کوچک ,
برای هدف بسیار بزرگ خود ,
آماده ای !؟
اکبر درویش . 21 اردی بهشت سال 1392
نه سیاه و نه سفید ...خاکستری1سال هاست ,در پیله ی خود ,راکد نشسته ایمو می اندیشیم
به آن چه ,
از دست داده ایم
سوگواری
در عزای از دست دادن ها ,
ما را ,
به برهوتی کشانده است
که نمی دانیم
چه می خواهیم
و چه را باید به دست آوریم .
2
گریزی ,
نه !!
گریزگاهی ...
پناهی ,
نه !!
پناهگاهی ...
می جویم
جای امنی
که دغدغه هایم
در آن ,
لحظه ای از من دور شوند
تا بگشایم
چشم خویش را
به آن چه مرا ارضا می کند .
3
آی ...
آی ...
آی ...
افسوس که نمی دانید
چه اندوه غریبانه ای ,
قلبم را چنگ می اندازد
و چه دردی ,
مرا به شیون واداشته است
بر سر سفره های تان
شاد و خوشحال نشسته اید
و برای هم تعریف می کنید
جوک هایی را که ,
خنده های تان را به آسمان می برد
و باز به فکر فردا ,
که چگونه خودتان را
و دیگران را ,
دور بزنید .
4
برادر
همدرد ,
دستانت را ,
به دست من بده
چه اگر ما ,
دست های هم را بگیریم ,
استوارتر خواهیم بود
باور کنیم
بودن ما ,
به یکی بودن ماست .
اکبر درویش . از شعرهای خاکستری سال 1389
پیش از این,تو را ,آیا ,در خویش داشتم !؟پس چرا ,من بیهودههر کسی را ,
تو ,
می انگاشتم !؟
هنوز هم ,
نیستی
هر چند
در هستی من خانه داری
اما نیستی
و من ,
بی هوده ,
دیگران را ,
تو می پندارم
در انتظارتو
بودن تو
و داشتن تو ...
و روزی ,
که دیگر ,
دیگران را ,
تو نپندارم .
اکبر درویش . زمستان سال 1380
با الهام از شعر فروغ فرخ زاد :
( پیش از اینت گر که در خود داشتم
هر کسی را تو نمی پنداشتم )
