آیا !؟؟

همین کافی ست

همین که
بچه ها مرا دوست می دارند
نشانه ی این است
که دارم بزرگ می شوم
بزرگ تر ها مهم نیستند
بگذار هر چه می خواهند
چوب لای چرخ من بگذارند !!

اکبر درویش . 20 آبان ماه سال 1393

شعر من !!

هوای بی نفره

هوای دونفره که هیچ
هوای یک نفره هم
از من می گریزد
اکنون هوای بی نفره
در اطراف من
کمین گرفته است
شاید حادثه ای
دستی در آستین
دشنه ای در پشت
فتنه ای از دشمن
حیله ای از یک دوست
نمی دانم
اما ,
می خواهند پشت مرا
بر خاک بمالند
تا این ذره های هوای بی نفره
به اثبات برسند

اکبر درویش . 19 آبان ماه سال 1393

سر من دارد ...

سر من دارد
انفجارهای مهیب را
تجربه می کند

جنگی که از همیشه ی تاریخ
شمال و جنوب را درگیر کرده است
و به فرسایش توان انسان انجامیده است
اکنون در زیر علم پوچ ایسمی
بزرگ و بزرگ تر می شود

انسان کوچک می شود
یا خدا بزرگ ؟
نمی دانم !
اما می توان بیرق ها را بالا برد
و شمایل خدا را
آویزان کرد
تا این فرسایش را به نهایت رساند
تا پیروزی شمشیر بر خون

خدا کوچک می شود
یا انسان بزرگ ؟
نمی دانم !
اما می توان پوتین ها را بر پا کرد
از نیروها سان دید
و فرمان کشتار را صادر کرد
در هر کجا
در هر جا
می توان فرمان شلیک داد
تا سحرگاهان را
به رگبار بست

سر من دارد
ارتعاشات درگیری افکار را
چون سیمفونی تقاص
رهبری می کند

نابرابری را
ایده ئولوژی تازه ی زیستن بدانیم
و در میدان های آزادی
به میله های سیاه قطور زندان ها چنگ بیندازیم
ارابه ها آماده اند
در سرزمین ها بتازانیم
و فقر را در تمام کشتزارها نشا کنیم
باران خواهد بارید
ابر به ابر
ناودان به ناودان
و گرسنه گی سبز خواهد شد
اکنون که در افلاک ها
با شکوه و جلال
به تقسیم بندی طبقات هورا می کشند
مرگ و گرسنه گی
از آن ضعفا باد
که اغنیا آرام آرمیده اند

سر من دارد
هنوز با چرتکه های قدیمی
حساب های دو دو تا چهار تا را ورانداز می کند
تفریق ها را
حاصل ضرب ها را
تقسیم ها را
و همچنین جمع های بی حاصلی را
که سال های سال
جمع شدند
اما
کم شدند
و نگاه می کند
که خود
در این بازی بی رحمانه
در کجای این شطرنج ایستاده است !؟

اکبر درویش . آغاز صبح 18 آبان ماه سال 1393

خاک در آسیاب ما

اول :

باورهای ما
آن زمان
به افول رسیدند
که یاورهای ما
دروغ گفتن را
راست پنداشتند !

دوم :

میراث مکتوب باور مرا ,
فتنه ی تو
به آتش کشید
و مانده ام من
با این بقایای مانده از سوختن
در اندیشه ی اثبات خود
که کی بودم
چه بر سرم آمد
و چه شده ام !!

سوم :

به ما
خیانت شد
و ما ,
یاد گرفتیم
تا خائن شویم
و خنجر از پشت زدن
در باور ما
ثبت شد
اکنون
هر روز
در فکر خیانتی تازه
صبح ها را سلام می گوئیم !!

چهارم :

خاک
در آسیاب ما
ریخته شده است
باور می کنی ؟
این گونه است
که چرخ ها نمی چرخد
و ما
طوفان می کاریم
و باد
درو می کنیم !

اکبر درویش . آبان ماه سال 1393

برقرار باد