در برابر تو ای عشق

در برابر تو ای عشق ای شگفت دل برافروز
ای زلالیت دریا ولی چون آتش و تن سوز
من شدم نسیم تسلیم به اطاعت از دل و جان
توی صد حادثه سوختم تا رسیدم شط ایقان
از تن تو من چشیدم مستی شراب و شعر را
با تو من کشیده ام پر تا کران کران رویا
از تو جاری شده در من لذت جوشش احسان
با تو ای قبله ی هر سو من شدم شعله ی ایمان
همه سوختم همه سوختم همه آتش تو کشیدی
همه شعله تو شدی عشق تو وجود من دمیدی

در برابر تو ای عشق ناشناخته و پر از راز
ای تو فطرت رهایی ای پر از قصه ی آغاز
من شدم دیاری پنهان پر ز رازهای طلایی
همچو چشمه جاری گشتم رو به دریای رهایی
ساکن دیر تو گشتم با هزار خواهش و شیون
چشم خود را به تو دوختم به تو ای خانه ی روشن
از تو جاری شده در من خون شعر این خون سوزان
با تو ای قبله ی هر سو من شدم آتش عصیان
همه سوختم همه سوختم همه آتش تو کشیدی
همه شعله تو شدی عشق تو وجود من دمیدی

اکبر درویش . از شعرهای سال 1365

همیشه عاشق

ای تو ناب عاشقانه معجزه بود دیدن تو
آرزو بود داشتن تو بودن و رسیدن تو
با تو واژه ی تولد معنی تازه می گیره
دل من پر می شه از عشق واسه ی این که نمیره

عطر آغوش تو پیچید توی حس بودن من
زندگی دوباره نو شد واسه از نو موندن من
دست تو سایه ی امنه بستر من بوسه هایت
سجده گاه خواسته هایم قبله ی من اون نگاهت

با تو هر روز روز نوروز همه ی فصلا بهاره
بی تو من پاییزی سردم تو شبی که مرگ می باره
دستتو بذار تو دستام تا که حس کنم که هستم
تا بخونی از نگاهم با تو دل به هستی بستم

با تو آرامش و ایثار بر سرم یه سقف کشیده
جغد شوم ناتوانی از روی بومم پریده
عشق و احساس تو رگامه شعر امید رو لبامه
عاشقم همیشه عاشق شعر دوست داشتن باهامه

اکبر درویش . آذر ماه سال 1386

بیداری چگونه است !؟

آزادی اندیشه را بر آزادی خود مقدم بدانیم

اندیشه ی مان را آزادکنیم

در گویش رنج !!

در ستایش آگاهی