چقدر لوث شده است

 

قسمت هایی از نامه ی من به یونسکو :

قسمت هایی از نامه ی من به یونسکو :
من همیشه به خانواده ها این مسائل را یادآوری می کنم ولی می دانم که آن ها چون دوست ندارند آن را فراموش می کنند .
*-*-*-*-*-*
بچه های مان را دوست بداریم .
به بچه های مان فرصت اشتباه بدهیم .
بچه های مان را با تمام اشتباهات شان دوست بداریم .
بچه های مان را نه به خاطر خودمان بلکه به خاطر خودشان دوست بداریم .
به عقاید آن ها , به خواسته های آن ها , و به نظرات آن ها احترام بگذاریم .
آن ها را سرزنش نکنیم و به آن ها اجازه بدهیم تا راحت بتوانند مشکلات شان را با ما در میان بگذارند و از مقایسه کردن آن ها بپرهیزیم .
اگر ما امروز به حرف های آن ها گوش نکنیم آن ها هم فردا به حرف ما گوش نخواهند کرد .
ما مالک و صاحب فرزندان مان نیستیم .
به جای احساس مالکیت سعی کنیم برای آن ها یک دوست خوب باشیم
سعی کنیم به آن ها اعتماد به نفس بدهیم .
آن ها سرمایه های ما هستند به فکر پرورش این سرمایه ها باشیم .
به آن ها از بالا نگاه نکنیم بلکه در کنار آن ها باشیم و عشق و محبت را به آن ها ارزانی کنیم .
برای آن ها انتخاب نکنیم بلکه با آن ها به مشورت بنشینیم و اجازه بدهیم نسبت به استعدادهای شان و مهارت های شان خود آگاهانه انتخاب کنند .
آن ها را نترسانیم بلکه آگاه شان کنیم .
..................