وقتی برای گفتن هزاران حرف داری , وقتی تنها با گفتن می توانی آرامش از دست رفته ات را به دست بیاوری تا بتوانی دوباره پنجه در پنجه ی این زندگی بیندازی , شعر بیانگر احساسات من در این گفتن است که من جز شعر گفتن نمی دانم ..که حتی وقتی سکوت می کنم با شعر سکوت می کنم و این سکوت من فریاد ناگفته های من است
اکنون شعرها و دیگر نوشته های من که اگر فریاد من بوده اند اما از سکوت من الهام گرفته اند با کسانی که نه تنها درد مشترک داریم بلکه باید راه مشترک داشته باشیم تا دست در دست هم به سوی جهان مهربانان برویم .
۱۳۹۳ مرداد ۲۸, سهشنبه
سیاه
بی " تو " قافیه ی تمام غزل های من " سیاه " می شود .
-------------------------------
او رفت و , ... چه تنها شدیم تسلیت واژه ی حقیری ست در برابر این مصیبت
اکبر درویش در نبود سیمین بانوی غزل 28 مرداد ماه سال 1393
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر