وقتی برای گفتن هزاران حرف داری , وقتی تنها با گفتن می توانی آرامش از دست رفته ات را به دست بیاوری تا بتوانی دوباره پنجه در پنجه ی این زندگی بیندازی , شعر بیانگر احساسات من در این گفتن است که من جز شعر گفتن نمی دانم ..که حتی وقتی سکوت می کنم با شعر سکوت می کنم و این سکوت من فریاد ناگفته های من است
اکنون شعرها و دیگر نوشته های من که اگر فریاد من بوده اند اما از سکوت من الهام گرفته اند با کسانی که نه تنها درد مشترک داریم بلکه باید راه مشترک داشته باشیم تا دست در دست هم به سوی جهان مهربانان برویم .
۱۳۹۳ مرداد ۲۸, سهشنبه
تو نرفته ای
تو نرفته ای هستی ای در ما , جاری و هنوز هم چون واژه های شعرت , در شعور ما صبح بیداری ...
و ما دوره می کنیم هر روز و هر شب تو را , وقتی که غزل در قلب های مان به گل می نشیند تا به خورشید , سلام کند .
اکبر درویش . 28 مرداد ماه سال 1393 در سوگ عزیز " سیمین بهبهانی "
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر