وقتی برای گفتن هزاران حرف داری , وقتی تنها با گفتن می توانی آرامش از دست رفته ات را به دست بیاوری تا بتوانی دوباره پنجه در پنجه ی این زندگی بیندازی , شعر بیانگر احساسات من در این گفتن است که من جز شعر گفتن نمی دانم ..که حتی وقتی سکوت می کنم با شعر سکوت می کنم و این سکوت من فریاد ناگفته های من است
اکنون شعرها و دیگر نوشته های من که اگر فریاد من بوده اند اما از سکوت من الهام گرفته اند با کسانی که نه تنها درد مشترک داریم بلکه باید راه مشترک داشته باشیم تا دست در دست هم به سوی جهان مهربانان برویم .
۱۳۹۳ شهریور ۷, جمعه
انگار
از این همه رفتن پای من , خسته شده است انگار
تمام پل های عبور دیری ست شکسته شده است انگار
بال و پر من در این هجوم درد چیده شده است انگار
تمام راه های پیش به روی من , بسته شده است انگار .....
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر