Akbar Darvish

وقتی برای گفتن هزاران حرف داری , وقتی تنها با گفتن می توانی آرامش از دست رفته ات را به دست بیاوری تا بتوانی دوباره پنجه در پنجه ی این زندگی بیندازی , شعر بیانگر احساسات من در این گفتن است که من جز شعر گفتن نمی دانم ..که حتی وقتی سکوت می کنم با شعر سکوت می کنم و این سکوت من فریاد ناگفته های من است اکنون شعرها و دیگر نوشته های من که اگر فریاد من بوده اند اما از سکوت من الهام گرفته اند با کسانی که نه تنها درد مشترک داریم بلکه باید راه مشترک داشته باشیم تا دست در دست هم به سوی جهان مهربانان برویم .

۱۳۹۳ خرداد ۲۴, شنبه

چشمانت را باز کن

چشمانت را
که باز می کنی
روز می شود
و خورشید
عاشقانه
می تابد

چشمانت را
که می بندی
شب می شود
و تمام تاریکی دنیا
بر سینه ام
سنگینی می کند

چشمانت را
باز کن
تا باور کنم
پشت هر شب سیاه
روز روشنی
در راه است

چشمانت را
باز کن
می خواهم خورشید
عاشقانه بتابد

اکبر درویش . اردیبهشت سال 1393

Akbar Darvish

۱۳۹۳ خرداد ۲۴, شنبه

چشمانت را باز کن

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر