Akbar Darvish

وقتی برای گفتن هزاران حرف داری , وقتی تنها با گفتن می توانی آرامش از دست رفته ات را به دست بیاوری تا بتوانی دوباره پنجه در پنجه ی این زندگی بیندازی , شعر بیانگر احساسات من در این گفتن است که من جز شعر گفتن نمی دانم ..که حتی وقتی سکوت می کنم با شعر سکوت می کنم و این سکوت من فریاد ناگفته های من است اکنون شعرها و دیگر نوشته های من که اگر فریاد من بوده اند اما از سکوت من الهام گرفته اند با کسانی که نه تنها درد مشترک داریم بلکه باید راه مشترک داشته باشیم تا دست در دست هم به سوی جهان مهربانان برویم .

۱۳۹۳ فروردین ۱۰, یکشنبه

کاش ناگفته های مرا می شنیدی

گفتنی ,
بسیار بود
و ناگفتنی ...!؟

کاش
ناگفته های مرا
شنیده بودی
تا آسان تر
باور می کردی
گفتنی های مرا

دریغا
که تو گوش هایت را
بسته بودی
و تکرار می کردی
حرف هایی را
که نه حرف من بود
و نه می توانست
در این جاده های همه بن بست
نشانی از راه باشد

کاش
ناگفته های مرا
گوش می کردی

اکبر درویش . 7 فروردین سال 1393

Akbar Darvish

۱۳۹۳ فروردین ۱۰, یکشنبه

کاش ناگفته های مرا می شنیدی

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر