Akbar Darvish

وقتی برای گفتن هزاران حرف داری , وقتی تنها با گفتن می توانی آرامش از دست رفته ات را به دست بیاوری تا بتوانی دوباره پنجه در پنجه ی این زندگی بیندازی , شعر بیانگر احساسات من در این گفتن است که من جز شعر گفتن نمی دانم ..که حتی وقتی سکوت می کنم با شعر سکوت می کنم و این سکوت من فریاد ناگفته های من است اکنون شعرها و دیگر نوشته های من که اگر فریاد من بوده اند اما از سکوت من الهام گرفته اند با کسانی که نه تنها درد مشترک داریم بلکه باید راه مشترک داشته باشیم تا دست در دست هم به سوی جهان مهربانان برویم .

۱۳۹۲ مهر ۱۹, جمعه

اکنون , زمان رستن است .

یاران من !
فراز آیید
شمع ها روشن کنید
تا خورشیدمان درآید
خواب و خورد فراموش کنیم
جامه ی جهد بر تن کنیم
تا نغمه ی آزادی را ,
در غارهای مان
افتخار کنیم
اکنون ,
زمان رستن است .

اکبر درویش . مهرماه سال 1392

Akbar Darvish

۱۳۹۲ مهر ۱۹, جمعه

اکنون , زمان رستن است .

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر