وقتی برای گفتن هزاران حرف داری , وقتی تنها با گفتن می توانی آرامش از دست رفته ات را به دست بیاوری تا بتوانی دوباره پنجه در پنجه ی این زندگی بیندازی , شعر بیانگر احساسات من در این گفتن است که من جز شعر گفتن نمی دانم ..که حتی وقتی سکوت می کنم با شعر سکوت می کنم و این سکوت من فریاد ناگفته های من است
اکنون شعرها و دیگر نوشته های من که اگر فریاد من بوده اند اما از سکوت من الهام گرفته اند با کسانی که نه تنها درد مشترک داریم بلکه باید راه مشترک داشته باشیم تا دست در دست هم به سوی جهان مهربانان برویم .
۱۳۹۲ فروردین ۸, پنجشنبه
بعد از پایان همه چیز...
دوست دارم با دست هایم حرف بزنم دوست دارم با نگاهم نوازش کنم دهانم را ببندم با نگفتن بگویم دفترم را پاره کنم با ننوشتن بنویسم و سکوت کنم تا ابدلآباد تا پایان همه چیز ..... بعد از پایان همه چیز دنیا چگونه خواهد بود !!؟؟؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر