وقتی برای گفتن هزاران حرف داری , وقتی تنها با گفتن می توانی آرامش از دست رفته ات را به دست بیاوری تا بتوانی دوباره پنجه در پنجه ی این زندگی بیندازی , شعر بیانگر احساسات من در این گفتن است که من جز شعر گفتن نمی دانم ..که حتی وقتی سکوت می کنم با شعر سکوت می کنم و این سکوت من فریاد ناگفته های من است
اکنون شعرها و دیگر نوشته های من که اگر فریاد من بوده اند اما از سکوت من الهام گرفته اند با کسانی که نه تنها درد مشترک داریم بلکه باید راه مشترک داشته باشیم تا دست در دست هم به سوی جهان مهربانان برویم .
۱۳۹۲ فروردین ۶, سهشنبه
مادر تمام دردها
فقر , زشت است زشت ترین زشت ها فساد می آورد تباهی و ... فقر , درد است مادر تمام دردهاست .
من در شگفت هستم : چگونه انسانی که در حصار فقر اسیر است , نمی شورد و بر سرتاسر جهان , با فریادی رسا , بانگ باژگونی سر نمی دهد !؟
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر